Gisteren redelijk snelle korte duurloop 40’42” over 7,72km
<%image(20070808-7_72km_rundumhause.jpg|500|332|null)%>
Vandaag langzame lange duurloop 57’30” over 10,25 km
<%image(20070808-10_25km_duitsland.jpg|500|332|)%>
Een oude gewoonte in stand gehouden, op een laag pitje
Gisteren redelijk snelle korte duurloop 40’42” over 7,72km
<%image(20070808-7_72km_rundumhause.jpg|500|332|null)%>
Vandaag langzame lange duurloop 57’30” over 10,25 km
<%image(20070808-10_25km_duitsland.jpg|500|332|)%>
film: Little Big Man ****
serie: Wat nu?! *
boek: De broers Karamazov, Fjodor Dostojevski **** (nog mee bezig)
film: Ex-drummer **(*)
serie: Zomergasten met Hany Abu-Assad ****
<%flash(20070806-dul.swf|360|200|null)%>
Een klein testje met een vers geinstalleerde flaseplugin voor nucleus en een oud dingetje, een heel oud dingetje, maar nochtans actueel
Achteneenhalve kilometer in de bakkende zon zonder ontbijt, dan knippert de lamp op het laatst wel even. Soms moet je idiote dingen bedenken om gedoseerd te lijden
Het niveau van de professioneel overstijgt echter nog zelden het niveau van de amateur, juist als gevolg van wat wij professionalisering noemen
Heeft het bloggen zijn langste tijd gehad schalt de blogtrompet her en der blogosfeer. Laat ik het hopen, krijg ik na jaren misschien weer wat Lust am Bloggen. Wat moet je als margelogger als er alleen nog maar marge is???
Ergens heb ik wel te doen met “The Chicken“
Jammer dat Joris Luyendijk niet meer kon dan zich als een snotneus aanstellen in het licht van een deze vrouw, mooi geworden door leven en lijden, een rijke bloem. Hij kwam er gewoon niet bij, zo stond hij onder aan de ladder waarvan hij de eerste tree zelfs nog niet gevonden heeft. Het lot van een zondagskind en zij? Zij bleef stralen hoog boven hem open en eerlijk, zonder hem te veroordelen.
Dat je je afvraagd welke oerdrift aan het consumentisme ten grondslag ligt.
Dat je met angst en beven de toenemende verstoring in de verhouding tussen Rusland en het westen van het Westen tegemoet ziet.
Dat ze Rasmussen gewoon carte blanche moeten geven.
Dat het niet lang meer duurt voordat het noodweer hier losbarst.
film: Big Fish ****
boek: Gehaaid, Steven Hall ****
serie: Avondetappe ****
En natuurlijk is de pan van de hoogmoed overgekookt…
Het is bijna dertig graden, maar mijn geest wordt beheerst door het idee een klein uur te gaan lopen. Dus ga ik gewoon. Water mee en op een laag pitje gaar koken.
De woordprut wordt in de darm geknepen,
strak gedraaid en scherp afgesneden.
De vette lucht is vochtig van woordvuil
op oud keramiek chemisch bestreden.
Eindelijk weer lichaam en tijd en ruimte om de loopfrequentie op te voeren. Het niveau is behoorlijk weggezakt dus dat wordt nog wel een paar weken tobben. Gisteren de 10 km grens weer eens gepasseerd in een klein bedroevend uurtje: dat je hard moet werken om uiteindelijk een beetje lekker te kunnen lopen. Mijn looptechniek is inmiddels wel behoorlijk verbeterd en de spierpijn daaromtrent gelukkig ook.
Wie wat bewaard die wordt wel eens nostalgisch.
De kunst te vertragen. Nauwkeurig en bewust handelen. Probeer eens langzaam en aandachtig te typen, iedere toets bewust te beroeren. Heel anders dan het doorgaanse haasten en corrigeren. Er is productie en geeneens minder.