Net was het er weer, een hardnekkig terugkerende gedachte, die de binnenkant van mijn schedel verlicht als ik zo mijn bescheiden website beschouw: wat een ongelooflijk treurige sjit. Ik troost me dan door te dromen dat ik best in staat ben een supersite te maken, eentje waarover gesproken wordt, maar dat dat toch wel heeeel veeeel werk is.
Hebben wij weer: een rechts gedeformeerde gaykojak als luis in de nationale pels. Dit begint steeds meer het land van de kermisklanten te worden, van Maxima leert klompendansen en Willem de horlepiep. En we willen zo graag serieus genomen worden, meeschieten in verre landen, meepraten met de grote boze meneren, in de finale staan tegen Brazilie. Wordt een mooie tijd.
Net was het er weer, een hardnekkig terugkerende gedachte, die de binnenkant van mijn schedel verlicht als ik zo mijn bescheiden website beschouw: wat een ongelooflijk treurige sjit. Ik troost me dan door te dromen dat ik best in staat ben een supersite te maken, eentje waarover gesproken wordt, maar dat dat toch wel heeeel veeeel werk is.
Het onderkennen van het aandeel van de maker en van beschouwer als macht in de produktieve consumptie van cultuur. Doch deze elementen moeten radicaal worden gehistoriseerd, gelezen worden onder het teken van verschil. Het beroep doen op een universele menselijke natuur is nog steeds een alibi voor onderdrukking en uitsluiting. Het getuigt van acceptatie van de autoriteit van mannelijkheid, blankheid en Europeaan-zijn, op dit moment op allerlei fronten bestreden. De vraag is nu, wie kijkt naar wat, naar wie en met welke gevolgen voor macht.
Het onderkennen van het aandeel van de maker en van beschouwer als macht in de produktieve consumptie van cultuur. Doch deze elementen moeten radicaal worden gehistoriseerd, gelezen worden onder het teken van verschil. Het beroep doen op een universele menselijke natuur is nog steeds een alibi voor onderdrukking en uitsluiting. Het getuigt van acceptatie van de autoriteit van mannelijkheid, blankheid en Europeaan-zijn, op dit moment op allerlei fronten bestreden. De vraag is nu, wie kijkt naar wat, naar wie en met welke gevolgen voor macht.
Max Pam, Jeroen Henneman en Theo van Gogh op zoek naar de bovenwereld en eindelijk weer eens goede televisie, vandaag voor het laatst. De site is ook niet geheel en al onaardig, met een heus laboratorium en zelfs de mogelijkheid voor een online seance: De Bovenwereld
Max Pam, Jeroen Henneman en Theo van Gogh op zoek naar de bovenwereld en eindelijk weer eens goede televisie, vandaag voor het laatst. De site is ook niet geheel en al onaardig, met een heus laboratorium en zelfs de mogelijkheid voor een online seance: De Bovenwereld
Een serie is het nooit geworden, David Lynch’s Mulholland Drive, maar de film is coming soon. De serie is nooit van de grond gekomen door gebrek aan vertrouwen van financiers, de kruideniers. Zo een genie als Lynch geef je een blanco cheque en laat je (door) draaien. (thnx 2 @je)
Een serie is het nooit geworden, David Lynch’s Mulholland Drive, maar de film is coming soon. De serie is nooit van de grond gekomen door gebrek aan vertrouwen van financiers, de kruideniers. Zo een genie als Lynch geef je een blanco cheque en laat je (door) draaien. (thnx 2 @je)
Vandaag was ons jaarlijkse low-budget-herfst-uitstapje naar de veluwe en het Kr�ller-M�ller Museum. Natuur-recreatie-stuifzandlandschap en een ##@@*@ eind fietsen op een te pijnlijk kleine fiets. Zo in het begin snuif je de natuur op, maar na een uurtje heb je zin om er met een crossmotor doorheen te janken. De collectie van het museum blijft natuurlijk fenomenaal. In een roes van te weinig slaap en te veel drank ben ik door de zalen gelopen en ideale staat om van kunst te genieten. Het afscheid van een zomer.
Vandaag was ons jaarlijkse low-budget-herfst-uitstapje naar de veluwe en het Kr�ller-M�ller Museum. Natuur-recreatie-stuifzandlandschap en een ##@@*@ eind fietsen op een te pijnlijk kleine fiets. Zo in het begin snuif je de natuur op, maar na een uurtje heb je zin om er met een crossmotor doorheen te janken. De collectie van het museum blijft natuurlijk fenomenaal. In een roes van te weinig slaap en te veel drank ben ik door de zalen gelopen en ideale staat om van kunst te genieten. Het afscheid van een zomer.
Ik hobbel maar een beetje achter de actualiteit aan, maar ik zie dat er nog lang geen einde komt aan de paranoia en de media dragen daar hun onbeholpen steentje aan bij.
En dan vraag ik me af: in hoeverre draagt de journalistiek bij aan het escaleren van het geweld. En nu word ik zelf paranoide: in welke mate heeft de journalistiek belang bij instabiliteit.
Het zal wel weer allemaal aan mij liggen. Ik zal het wel allemaal niet zo scherp zien. Ik keer terug naar mijn eigen universum waarvan ikzelf het centrum ben en concentreer me op het prachtige woord:
Ik hobbel maar een beetje achter de actualiteit aan, maar ik zie dat er nog lang geen einde komt aan de paranoia en de media dragen daar hun onbeholpen steentje aan bij.
En dan vraag ik me af: in hoeverre draagt de journalistiek bij aan het escaleren van het geweld. En nu word ik zelf paranoide: in welke mate heeft de journalistiek belang bij instabiliteit.
Het zal wel weer allemaal aan mij liggen. Ik zal het wel allemaal niet zo scherp zien. Ik keer terug naar mijn eigen universum waarvan ikzelf het centrum ben en concentreer me op het prachtige woord: