Een oude gewoonte in stand gehouden, op een laag pitje
overpeins je jaar met Raoul‘s reminisce
[0]
Vanmorgen bij vrije geluiden een prachtige documentaire over Frank Zappa: The present-day composer refuses to die van Frank Scheffer. Deze docu biedt een prachtige ingang, een ingang heb ik altijd gemist bij de enorme berg Zappa-materiaal. De officiele site is ook erg de moeite
[0]
freedom will be defended
[ctrl-c-v nu.nl]
[0]
[0]
Het woord freedom valt tegenwoordig even vaak als het woord volk in een bepaalde periode .Ik moet vaak wel een beetje lachen om ons westers vrijheididee, het kan keurig worden bijgezet in het kastje met woorden als god, leven-na-de-dood, gelijkheid en goed. Het kastje met deze woorden bestaat alleen in de taal: in het banale dagelijkse zul je hem vergeefs zoeken en dat houdt ons zo al eeuwen lekker in beweging. Alleen al het feit dat ik een lichaam heb maakt me niet vrij. Een hoofdtaak is ervoor te zorgen dat het heel blijft: voldoende en gezond eten, genoeg slapen, ongelukken vermijden, kleden, huisvesten, vermaken, een dagtaak. Dan is er nog de geestelijke vrijheid die niet bestaat. De geestelijk vrijheid botst op tegen de grenzen van het lichamelijk zelfbehoud, de dimensionale beperken nog niet eens bezien, dat de geest op een bepaald tijdstip maar op een bepaalde plaats kan zijn en dus niet op een oneindig aantal tijdstippen op een oneindig aantal andere plaatsen (tot de komst van de kwantummechanische Messias in ieder geval niet). Zomin als geest vrij is in zijn denken is het nog minder vrij in het zichzelf uiten. Ik ben vrij dit stukje te schrijven, maar dat kan alleen hier en nu, binnen een domein dat ik zelf betaal op een nauwelijks bezochte plaats waar ikzelf lichamelijk niet aanwezig ben. Als ik bovenstaande ideeen zou verkondigen met mijn broek op mijn knieen en mijn geslacht in mijn hand op een tafeltje van de plaatselijk Mcdonalds, zou ik ongetwijfeld worden opgepakt en opgeborgen. Niet dat ik de behoefte heb, maar de vrijheid heb ik ook niet. Het is de dictatuur van de sociale formatie, die is er altijd en overal.
[0]
Bij de aanvang van de winter bevangt me het verlangen naar eenvoudig langzaam leven. De maat van het leven wordt bepaald door wat ik zie. Een stoel, een tafel, een mok zwarte koffie. Daarbuiten is niets. Ik verbeeld me hoe het moet zijn geweest toen de wereld nog reikte tot de horizon en daarbuiten slechts mondeling bestond of in het geheugen. Helaas is het onmogelijk deze verbeelding levend te houden, zelfs hier op het land. De ruimte wordt gevuld met globale beweging. In mijn buik zit een machientje en dat machientje is onderdeel van een netwerk. Het machientje koppelt me aan andere machines, aan de televisie, aan de radio, aan de PC waarop ik dit tekstje klop, aan het internet, aan mijn auto, mijn accuboor, mijn handcirkelzaag. Het machientje genereert onrust. En zo nu en dan, meestal op dit soort grauwe dagen, als ik thuis rondslof in mijn trainingsbroek, droom ik ervan al die rotzooi op een hoop te vegen, het machientje uit mijn buik te rukken en terwijl ik leegbloed het leven nog even in zijn volle eenvoud te ervaren.
[2]
[0]
Steeds zie ik dan De Hoop Scheffer langs Colin Powel staan als Woefdram langs Jufrouw Ooievaar.
[1]
Kom, het is tijd om te gaan. Maar hoe lang kan ik die laatste seconde nog uitrekken, desnoods verdelen in ontelbare tijdssnippers, mijn hartslag verlagen, zo laag. Laat ik maar eens gaan.
[0]
The Church of the Pungent Stench
[0]
Ik ken een oud musje met vriendelijke ogen, eigenaardige man, die geobsedeerd is door de ramen van Chagall. Hij weet er alles van, een eigen theorie, de betekenis teruggebracht naar een wezenlijke betekenis. Bronnenboek. De theorie heeft hij met een oude schrijfmachine op schrift gesteld en af en toe loopt hij met dat ene exemplaar onder zijn arm door het dorp te preken. Hij weet het dagelijkse te dromen.
[2]
[0]
Ben van Gent:
�Snel aanpassen is mijn talent�
Goed in:
samenwerking, zorgvernieuwing, leiden professionals
Opvallend kenmerk: gedreven en betrokken
�Ben is een goed klankbord�
�Ben neemt met minder geen genoegen�
Dat doet hij met een aanstekelijk enthousiasme en gevoel voor humor zodat veel mensen zich bij hem op hun gemak voelen.’
[0]
Stefke maakt fantastische muziek, nu heeft ie zijn oude ruwe opnames in vinyl laten persen en even ben ik weer terug in de tijd dat deze nummers ontstonden en opgenomen werden, voor een groot deel in een hokje van twee bij twee met hoge entropie en oude rommel.
[4]
Zojuist the discovery of heaven gekeken, de ontdekking van de hemel kun je het ding nauwelijks noemen. Voor mij werd het niet meer dan een collage van verbeelde scenes. De film is te groot voor Jeroen Krabbe, zoals ook het boek te groot was voor Harry Mulisch. Om niet alleen maar te zeiken: de acteurs speelden alleraardigst, de muziek is subliem, de effecten alleraardigst als ook het boek tot en met de dood van Max geniaal te noemen is. Maar het is groot, zo groot.
[0]
Als het hart kon denken stond het stil.
Fernado Pessoa, het boek der rusteloosheid
Voor mijn dertigste verjaardag mocht ik een boek uitkiezen. Ik koos Het boek der rusteloosheid van de Fernando Pessoa, maar eigenlijk koos het boek mijn, want dit boek ben ik!!
[0]
Toetsnaam: Computerkennis (gevorderde)
Aantal vragen: 25
Voldoende bij: 56 punten of meer
Uw naam: niemsz
Uw score: 96 punten
Uw resultaat: Voldoende
[0]
Maar nu ga ik douchen, heb namelijk nog altijd een lichaam.
community, der is geen community, alleen ik, hier, alleen, achter een cputer en jij, jij zit daar ook maar in je uppie.
Iedere week staan ze hier te controlleren, een lange lege rechte weg. Te kijken of je een kilometertje te hard rijdt, om je een euro of dertig uit de knip te trekken. Veiligheid, een fietspad wordt al tientallen jaren uitgesteld terwijl er al verschillende doden zijn gevallen. Staat Luke daar weer met zijn debielig laserpistooltje, ga d*verme maar aan de schop, graven voor je vaderland.
Dit is mij eerste postje op mijn nieuwe machine. Een lompe veel te snelle bak, het zal wel weer een tijdje duren voordat er iets van content uit komt.
